Uit ons gastenboek

Lieve Tessa en Erik Heerlijke sfeer, heerlijke rust. Binnenkomen meteen aan de lange tafel wijn en dropjes. 1 dag hier = 7 dagen vakantie. Alle liefs Ellen en Kim

Tussen drie dorpen

De KERCKHEM van 1230 tot begin 1300

Het kasteel van Wijer werd gebouwd op een kruispunt van drie dorpen, juist waar een beek de grens vormt tussen Kozen en Wijer. Het kasteel staat in Wijer, de hoeve met de woning te Kozen en de grote schuur met bijgebouwen en het koetsiershuis te Stevoort, met daartussen in de grote koer. Deze situatie heeft tot heel wat misverstanden geleid. Meerdere geschiedschrijvers hebben verkeerdelijk aangenomen dat Wijer en Kozen samen één heerlijkheid vormden, die aan de heer van Kozen toebehoorde.

In werkelijkheid blijft het territorium, waarin de heer van Kozen zijn heerlijke rechten kan laten gelden, beperkt tot Kozen zelf. Op zijn bezittingen in Wijer heeft hij niet meer rechten dan ieder ander particuliere bezitter van onroerend goed. Wijer is, net zoals de overige aanhorigheden van Herk-de-Stad, een heerlijkheid die behoort tot het domein van de bisschop van Luik. Het kasteel van de heren van Kozen te Wijer maakt samen met de heerlijkheid Kozen wel één leen uit, dat afhangt van de Leenzaal van Kuringen.

Abdij van Averbode

De eerste belangrijke geschriften over Kozen vonden we in het jaar 1230 toen het patronaat van de kerk van Kozen geschonken werd aan de Abdij van Averbode. Die schenking heeft later gevolgen wanneer het miraculeuze beeldje van OLVr van Kortenbos ter sprake komt!

Op het einde van de 16de eeuw woonde in de stad Sint-Truiden de Heer Christiaan Renaerts, een voorname burger, die gehuwd was met Dame Elisabeth van Oeteren. Christiaan Reynaers was eigenaar van het vrije goed 'Het Cappuyntjesbos', een Loonse heerlijkheid, dat gelegen was op het grondgebied van Kozen. Hij kocht ook nog het leen 'De Nachtegaal' ook toebehorend aan de Graaf van Loon, aan de overkant op het grondgebied van Brustem. Na zijn dood erfde zijn echtgenote het vruchtgebruik over deze grote eigendom en verbleef er veel tijdens de zomer.

Cappuyntjesbos

Zulk afgelegen dicht bebost gebied aan de uithoek van vijf gemeenten was de ideale plaats voor achtergebleven soldaten om zich schuil te houden en de streek onveilig te maken. Het is dan dat Dame Van Oeteren een eenvoudig pijpaarden Lievevrouw beeldje, dat ze van een Minderbroeder uit het klooster van Sint-Truiden kreeg, aan een boom hing. De best zichtbare boom, een eik, gelegen op een berm aan de hoek van het Cappuyntjesbos tussen de weg naar Kozen en de weg van Sint-Truiden naar Hasselt.

Lees het vervolg: De KERCKHEM van 1476 tot 1650